Ég vil trúa að forlögin eigi sinn þátt í því sem gerðist þetta sumar.
Það voru örlög buxnanna að finna okkur.
Hvaðan þær komu, og af hverju þær völdu okkur,
ja, það verður ráðgáta að eilífu.
En kannski var það hluti af kraftaverkinu.
Að þær skildu, akkúrat þá, hversu mikið við þörfnuðumst þeirra.
Hversu mikið við þörfnuðumst einhvers til að trúa á,
þegar allt sem við treystum virtist vera að hverfa.
En bíðið nú við, ég skal byrja á byrjuninni.
Flottur kjóll! Æði.
Við vorum fjórar saman eins lengi og við mundum.
-Hvert erum við að fara? -Þangað.
Reyndar þekktumst við fjórar áður en við fæddumst.
Og sjö. Finnur einhver fyrir spörkum?
Mæður okkar hittust í meðgöngulíkamsrækt.
Þær áttu eiginlega ekkert sameiginlegt
nema óléttuna.
Einn, og slaka. Gott þetta.
Bridget mætti fyrst í heiminn.
Stúlkur, höldum ró okkar.
Við hinar eltum hana innan viku.
Bridget vildi stjórna.
Flott þetta, Lena.
Ég skal sjá um þetta.
En vitið þið hvað?
Stundum var það okkur til góða.
Guð minn góður.
Og svona var það alltaf hjá okkur:
Við gáfum og þáðum.
En gáfum aðallega.
Lena, ég held hann komi ekki aftur núna.
Þetta verður allt í lagi, Carmen.
Ég kem strax í fyrramálið.
Og Tibby og Bridget líka.
Vertu bara í símanum þangað til þú sofnar.
"Hvað voru þau að pæla?" taka sjö.
Við hjálpuðum hvor annarri
að skilja hluti sem enginn annar gat útskýrt.
Hvað voru þau að hugsa, að eignast annað barn á þeirra aldri?
Og hvað var ég?
Bara einhver tilraun frá hippadögunum,
og nú á að eignast alvöru fjölskylduna?
Gjörið svo vel.
Þau eru biluð.
Þetta er ömurlegt.
-Algjörlega. -Klippa!
Lena, skilurðu ekki að þetta er harmleikur?
Geturðu ekki sýnt meiri innlifun?
Það var ýmislegt sem við skildum aldrei.
Sorgin er aldrei létt byrði.
Og við stóðum saman þá líka.
Og meðan við syrgjum missi heittelskaðrar eiginkonu, móður og vinar,
þá er þetta val hennar algjörlega óskiljanlegt.
Hvaða örvænting leiðir til svona gjörðar?
Við getum bara huggað okkur við það að henni líður betur núna
en henni leið á meðal okkar.
Ég samhryggist. Bridget.
Við stóðum saman í gegnum hluti sem við réðum ekki við einar.
-Hey. -Hey, Bé, er í lagi með þig?
Já. Um leið og ég kemst úr þessum hælum.
Hérna. Viltu halda á þeim fyrir mig?
Ég ætla að skokka heim.
Eða þá sem við vildum ekki takast á við yfir höfuð.
Saman vorum við eins og ein, heil manneskja.
Villta, óstöðvanlega Bridget.
Feimna og fallega Lena.
Tibby, uppreisnarseggurinn.
Og ég, Carmen, rithöfundurinn.
Það fæst ekkert nýtt í svona búð.
Við vorum 16 og höfðum aldrei verið aðskildar. Það var um það bil að breytast.
-Hvað með þennan? -Frábær.
Ef þú vilt fara til Grikklands í líki Laverne De Fazio.
-Hverrar? -Sjónvarpsstjarna frá 8. áratugnum.
Og er ég sú eina sem þjáist ekki af menningarskorti?
Tibby gleymdi að taka gleðipilluna í dag.
Ég er að spara þær fyrir nauðungarvistina í Wallmans,
meðan þið hinar þeysist um í ævintýrum.
Bú hú, Tibby. Þú ert algjör dramadrottning.
Ég er að fara til Suður Karólínu. Það er í þriggja fylkja fjarlægð.
Þið eruð samt að yfirgefa mig. Ég hata ykkur allar.
Það varst þú sem vildir vera hér allt sumarið
í taugaveiklun yfir heimildamyndinni.
Já, hún á eftir að slá í gegn.
Æsispennandi efni um að stafla svitalyktareyði.
Ég held ég búi til nýja stefnu, það verður "ömurleikamynd."
Lena, sjáðu þetta! Jeminn eini.
-Þau eru frábær. -Ég get ekki verið í bikiní.
Veistu ekki að það eru bara nektarstrendur á Grikklandi?
-Ha? -Hún er að grínast, Lena.
Guð, ég öfunda þig.
Þú færð að fara á stað þar sem það eru strákar.
Ég hélt þig hlakkaði til að fara í El Campo de Fútbol.
Já, þangað til hún komst að því að það er bara fyrir stelpur.
-Strákar bannaðir. -Ekki segja þetta.
Hey, gataviðvörun, gataviðvörun.
Því miður, mín kæra, ekki fleiri göt.
Taktu þetta úr og mátaðu þessar.
-Sjáðu. Gjörðu svo vel. -Farðu í.
-Áfram, áfram. -Ókei, Carmen... Carmen.
Tibby, hvílík skutla!
Tibby, þú ert rosalega flott. Snúðu þér við. Sjá þig!
-Carmen! -Þú ert svo glæsileg.
-Þær eru flottar. -Voru flottar á þér. Kauptu þær.
-Máta þú þær þá. -En ég geng ekki í gallabuxum.
Já. Eða bikiní, eða mínípilsum,
eða öðru sem gæti sýnt að þú hafir vöxt.
Ég hef það ekki.
Tibby, þær eru svo flottar á þér. Af hverju viðurkennirðu það ekki?
Af því ég er að velta mér í sjálfsvorkunn.
-Lena! -Er þér alvara?
-Þú ert vel vaxin! -Sjáiði.
Lena Kaligaris er með líkama!
-Hættið! Ég hef það ekki. -Hvenær gerðist þetta?
-Þú ert flott í þeim. -Sjá þig.
Þú ert flott! Lena litla.
Þú ert langhrifnust af gallabuxum. Af hverju mátar þú þær ekki?
-Af því ég er 7cm hærri. -Allar fyrir eina.
-Hvernig geta þær passað þér líka? -Þetta er svolítið skrýtið.
Ég veit ekki, mér er farið að þykja þetta óhugnalegt.
Ókei, Carmen, röðin komin að þér.
Carmen, máta þú þær.
-Án gríns. Er ykkur alvara? -Þú verður.
Haldið þið að buxur sem passa ykkur öllum passi á allt þetta?
-Farðu í þær. Núna. -Við komum lærunum í þær.
-Tibby! Láttu ekki svona. -Ég er að grínast.
Hjálpið þið mér úr þeim?
Carmen, við mátuðum þær allar. Prófaðu bara.
Allt í lagi.
Lærin á mér.
Flottar brækur.
Farið yfir mjaðmirnar.
Ókei, þarna er þetta.
Hvað? Ég sagði það. Ég fer bara úr þeim
og við látum sem þetta hafi ekki gerst.
Nei, Carmen, komdu hingað og sjáðu.
-Þær eru ótrúlegar á þér. -Sjáðu þær.
Ég er kannski klikk, en það er ómögulegt
-að buxur gætu passað á mig... -Og mig.
-Og mig.
Þetta er klikkað.
Heyrðu, Tib, eitthvað gerðist í dag sem við getum ekki útskýrt.
-Látum bara kyrrt liggja. -Við getum það ekki.
-Af hverju? -Af því þetta er tákn, buxurnar...
-Þögn, þið... -Veistu hvað, Tibby?
-Stundum ertu alveg ómöguleg. -Varkár.
-Allt í lagi, Lena. -Guð. Þú dettur.
Þær gera rassana á okkur flotta. Það nægir mér.
-Alveg satt, amen. -Farðu þarna upp. Áfram.
-Það er meira hér en teygjuefni. -En sennilega teygjuefni.
Jæja stelpur, eruð þið til?
Í nafni föður, sonar...
-Byrjum þá. -Carmen, þetta er ekki kirkja.
Stelpur! Þetta er samt helgur staður!
Ég meina, kynntust mömmur okkar ekki hér?
En, við erum saman komnar hér í dag
til heiðurs gjöf sem okkur var send.
-Af hverju þurfum við þá að borga? -Tibs.
Carmen, segðu það sem þú ætlar að segja.
Í kvöld, aðfaranótt aðskilnaðar okkar,
hafa töfrar birst okkur í buxnamynd.
Og ég legg til að við deilum þeim systurlega
og að í sumar ferðist þær á milli okkar
til að tengja saman hjörtu okkar og huga,
þó við verðum fjarri hver annarri.
Ég held að í kvöld séum við pantalones systurnar.
-Buxnasysturnar? -Já!
Okkur vantar reglur. Öll systralög eiga reglur.
Takk. Eins konar stefnuyfirlýsingu.
-Ókei. -Góður punktur. Frábært.
Ókei, regla númer eitt:
Hver systir fær að hafa buxurnar í...?
-Viku. -Viku.
Lena er fyrst af því það er lengst til Grikklands.
-Ókei. -Tibby, þú næst.
-Hvað er reglan þín? -Ég hef enga reglu.
-Jú, víst. -Tibs, svona nú.
Bannað að bora í nefið í buxunum.
-Í alvöru. -Það er ekki...
Það má bora pínu meðan maður klórar sér.
-Takk fyrir undantekninguna. -Góð regla.
Þegar við sendum buxurnar á að skrifa bréf
um það mest spennandi sem gerðist meðan við vorum í þeim.
Það er gott.
Það mest spennandi sem kemur fyrir þig.
Og hvað ef ekkert spennandi gerist?
-Það gerist. Það verður! -Nei, ég efast um það.
Og þegar það gerist og við hittumst aftur,
skráum við það á buxurnar sjálfar.
-Það er gott. -Þetta er regla númer sex.
Regla númer sjö:
Sú sem gengur í buxunum verður að fara sjálf úr þeim.
Já, þú.
Beint í mark!
Þú veist að hann vinnur.
Svo hann hefur kannski ekki mikinn tíma með þér.
Þú kemur bara heim ef þér leiðist.
Það verður í lagi með mig, mamma.
Við munum aldrei, aldrei þvo þessar buxur.
Carmen, það er alveg ónauðsynlegt. Af hverju ekki?
Af því það má ekki þvo buxurnar.
-Af hverju ekki? -Carmen, við verðum.
Ha? Ætliði að þvo töfrana úr buxunum?
Töfrarnir eru ekki heilsusamlegir.
Nei, ég er með eitt betra. Bannað að bretta upp á.
Það er hallærislegt að bretta upp á.
-Níundi áratugurinn er liðinn. -Vitiði hvað er hallærislegt?
Að girða skyrtuna inn í og vera með belti.
-Ég geri það ekki lengur. -Góð regla.
Ég gerði það einu sinni.
-Bannað að bretta upp á og girða. -Ókei.
-Hvorki bretta né girða. -Nú ég, nú ég.
Grísk sjálfsbjargarorðabók
-Ókei. -Já, Bé?
Þú mátt aldrei segjast vera feit í buxunum.
Það má ekki einu sinni hugsa það!
Þetta er lokaútkall...
Farðu varlega, og skrifaðu heim.
Þú líka. Bless.
Drífðu þig nú. Fólk er að fara um borð.
-Það eru níu. -Svo okkur vantar eina enn.
-Við þurfum eina lokareglu. -Lokareglu.
Ókei, buxurnar eru ást.
Elskaðu systur þínar og elskaðu sjálfa þig.
Fyrir buxunum.
Og systralaginu.
Og sumrinu,
og því sem eftir er ævinnar.
Saman og sundur.
Veistu, Papou, ég væri alveg til í að ganga.
Fyrirgefðu hvað ég tala lélega grísku.
Mamma sagði að ég myndi læra fljótt.
Bara við það að tala við þig og Yia Yia.
Lena!
Þetta er illa augað.
Lena. Ég held ég deyi og sjái aldrei Lenu mína.
Ég held ég sjái þig aldrei, Lena mín.
Líst þér á herbergið? Og rúmið?
Ég notaði fínustu lök og blúndur.
Og úr þessum glugga er fallegasta útsýnið.
Hún er dásamleg. Eins og gimsteinn.
Við gætum þín eins og gimsteins.
Þú þarft að hvíla þig.
QUETZALCOATL HRAÐFERÐIN
Þegar ég kalla nafn ykkar og litinn á liðinu
hlaupið þið til þjálfarans.
-Allt í lagi. -Alma, Megan, græn.
Anderson, Alice, græn.
Adissa, Jessica, rauð.
Bo, Natalie, rauð.
Svona nú, svona nú, rápido!
Góði Guð, láttu mig snúa ökklann við fyrsta tækifæri.
Hvað var þetta?
Þetta var hugmynd mömmu. Hún vildi bara losna við mig.
Guð, mín grenjaði alla vikuna: "Hvað á ég að gera án þín?"
Og ég sagði: "Gerðu eitthvað sjálf, mamma."
Hvað gerir þín?
Ekkert.
Hey, hver er þetta?
Ekki hugsa það, það er bannað að vera með þjálfurunum.
Marsden, Olivia, rauð.
Áfram nú!
Vreeland, Bridget, rauð.
Hey, elskan.
Hér er þetta. Ég bað skólann um að fresta því að senda þetta,
af því, pabbi, ég vildi koma þér á óvart.
-Sko! Eintóm A. -Það er frábært.
Pabbi, ég kom með tennisdótið, og ég hef verið að æfa á fullu,
-svo þú verður að gefa upp fast. -Ég skal gera það.
Ég var að reikna það út í lestinni.
Ég hef aldrei verið hjá þér í meira en fjóra daga í einu frá tíu ára aldri.
Mér finnst frábært þegar þú kemur um jólin,
en við tvö saman í heilt sumar?
Mamma kenndi mér að elda arroz con pollo.
Ég elda það handa þér Og plátanos líka.
Bíddu, hvar erum við?
Ég hef svolítið að segja þér.
Ég flutti frá Charleston.
Og í úthverfi? Pabbi, þú hatar úthverfin.
Hvenær sagði ég það?
Vlð Frederick Law Olmstead sýninguna á Smithsonian.
Þú sagðir: "Það eru til borgir og sveitir,
allt annað er auðn."
Ég var níu ára. Þú komst til D.C. í einn dag til að heimsækja plastfyrirtæki.
Þú manst allt!
Ég man ekki eftir að hafa heyrt að þú hafir flutt.
Hver er þetta?
Er þetta nágranni þinn?
Við búum reyndar saman.
Hæ!
Þú hlýtur að vera Carmen.
Pabbi þinn hefur sagt mér svo mikið um þig.
Við eigum eftir að skemmta okkur svo vel saman.
-Krakkar! Krakkar, komið þið! -Krakkar?
Þau eru ekki krakkar, táningar eins og þú.
Búa þau hjá þér?
Carmen, þetta er Krista og þetta er Paul.
-Við verðum brúðarmeyjar saman. -Hvað þá?
Ég var ekki búinn að segja henni frá því.
Ó, elskan...
Við ætlum að gifta okkur.
19. ágúst.
Sko, þú hefur meðfædda hæfileika.
Það tók mig vikur að læra á þetta.
Já, við höfum öll eitthvað til brunns að bera.
Tibby! Ég hélt það væri ljóst
að starfsmenn eiga alltaf að vera með heyrnartólin.
Ekki láta mig ítreka það aftur.
Fyrirgefðu?
Hvar eru sjampóin?
Á gangi sjö.
Hjálp, einhver!
Stúlka datt.
Vill einhver hringja á sjúkrabíl!
Þú ert með verðmiða á enninu.
Kíkið á okkur! WALLMANS
Fyrirgefðu,
ég tala ekki mjög góða grísku.
Verðum við þá ekki að vinna í því?
Takk fyrir að lána mér skyrtu.
Hún fer þér vel.
Fyrirgefðu ef það er fiskilykt.
-Átt þú þennan bát? -Afi minn.
Já. Hann á alla með bláum fána.
-Vinnurðu hjá honum? -Nei, bara í sumar.
Ég er í háskóla í Aþenu.
Kostos Dounas.
Lena Kaligaris.
Ertu þá grísk líka?
Af hverju talarðu svona góða ensku?
Ég bjó með foreldrum mínum í Chicago til 12 ára aldurs.
Ó, foreldrar mínir fluttu líka.
Ég er bara hér í sumar. Ég bý hjá afa og ömmu.
Ég verð að henda þeim litlu aftur út í.
Viltu hjálpa?
Nei. Takk samt.
Ókei, ég skal sýna þér.
Réttu mér höndina.
Leggðu höndina á mína.
Komdu meða hana nær.
Gott?
Gæfan brosti við honum í dag.
Ég verð að fara. Ég ætti að fara.
En takk aftur fyrir að bjarga mér.
Dansarðu betur en þú syndir?
-Hvað þá? -Laugardagskvöld. Hittu mig.
Því miður. Ég get það ekki.
Hraðar nú!
Hæ.
-Hæ. -Ég heiti Bridget.
-Eric. -Ég veit.
Svo þú gengur víst í Columbia.
Já.
Hvað veistu um mig?
Skólinn þinn er Bandaríkjameistari.
Verðmætasti leikmaðurinn. Ég er í sókn.
Ég hef tekið eftir því.
Ég er 17.
Komdu í kapp.
Nóg komið.
Ellefu kílómetrar.
Guð, finnst þér ekki gaman að hlaupa?
Jú.
Besta víma sem til er.
Einmitt, það er...
Eins og maður sé á stað þar sem ekkert illt getur hent?
Eins og ef maður heldur bara áfram, fer aðeins lengra...
Þá getur ekkert snortið þig.
Auðvitað eru endorfínin heldur ekki slæm.
-Líður Tami þokkalega? -Já.
Ætlar hún að kasta sprotanum með þér?
Við vitum það ekki. Kannski hún verði að halda á borða.
Elskan, eigum við ekki að fara með borðbæn fyrir mat?
-Endilega. -Allt í lagi.
Blessaðu okkur, Drottinn, fyrir þessa gjöf sem við meðtökum
af allsgnægtum þínum, í gegnum Jesú Krist.
-Amen. Gjörið svo vel. -Þetta er svo girnilegt.
-Ég skal svara. -Nei, ekki.
Við svörum ekki í síma á matartíma.
Nema þetta eina skipti. Segið okkur aftur hvernig þið hittust.
Við höfum sagt þá sögu svo...
-Langar þig að segja? -Nei.
-Á ég að segja hana? -Þá það.
-Ég hringdi í rangt númer. -Og ég svaraði.
-Lydia svaraði. -Á matartíma.
Bara þetta eina skipti.
Og Lydia samþykkti stefnumót við ókunnugan mann.
-Gerðist það ekki þannig? -Nei, láttu ekki svona. Alls ekki.
-Það gerðist víst! -Við fórum í keilu. Það var svo gaman.
-Manstu, þú fékkst tvö stig? -Og það er lélegt.
En kúlan festist þó ekki á þumlinum á mér.
Vatnið í klósettinu er blátt.
-Blátt? -Já, mamma, blátt.
Og er ekki rétt hjá mér að pabbi hati keilu?
-Keilu? -Já, hann er í keilu.
-Og fer með borðbænir. -Borðbæn?
Hann fer með borðbæn. Þakkar Guði áður en hann borðar.
Við fengum hann aldrei með okkur í kirkju. Hver er þetta?
-Ég get ekki... -Þú þarft að tala við hann, Carmen.
-Segðu honum hvernig þér líður. -Ég tala við hann.
Ég tala alltaf við hann.
Já, eins og þú talar við mig? Nei.
Þetta er mikilvægt, Carmencita. Þetta var rangt af honum.
Ég hoppa í flug og kem niðureftir.
Þú vilt ekki að hann sé hamingjusamur, þess vegna kennirðu honum um.
Og þetta verður allt í góðu lagi. Það gengur allt upp.
Kæra Tibby,
ég held við höfum haft rangt fyrir okkur með buxurnar.
Ég drukknaði næstum því þetta eina skipti sem ég fór í þær,
og var síðan veidd upp í fiskibát
til stráks sem lét mig koma við lifandi fisk. Það var viðbjóðslegt!
En ég teikna samt heilan helling.
Ég dái þessa eyju.
Fyrir utan það að þú ert ekki með mér.
Ótelajndi kossar og faðmlög, Lena.
-Hvernig var í bænum? -Fínt.
Ég fann þetta í þvottinum.
Átt þú hana?
Nei, reyndar,
fékk ég hana lánaða.
Ég fór í sund niðri við höfnina,
og einhver lánaði mér hana.
Ó, einhver. Einhver hver?
Strákur?
Hver þeirra? Ég þekki alla.
Engar áhyggjur, þær eru frænkur þínar.
Eru þær frænkur líka? Hvað á ég margar?
Helling. Ekki skipta um umræðuefni.
Spýttu því út. Út, út.
Hann heitir Kostos Dounas.
Dounas?
Er hann Dounas?
Þú mátt aldrei nefna þá.
Þeir eru lygarar! Þeir eru þjófar! Þeir eru villimenn!
Afi þinn myndi deyja ef hann frétti þetta.
Þú mátt aldrei hitta þennan dreng aftur.
Skilurðu?
-Já. -Nei, það er ekki nóg.
Þú verður að sverja.
Ég sver.
Ókei.
Notendanafn: santorini012 Lykilorð:
Staðsetning SANTORINI, GRIKKLANDI
Viðtakandi: Tibby Rollins Land: Bandaríkin
Heimilisfang 1: 721 Dickens Ave Bethesda, Maryland
Hvað á ég eiginlega að segja hér?
Bara eitthvað um lífið.
Það er ekkert mjög áhugavert.
Við erum ekki að leita að áhugaverðu. Þetta er bara raunverulegt.
-Það er tilgangurinn með heimildamynd. -Með hverju?
Heimildamynd.
Eins og bíómynd, nema leiðinleg.
Ég held þú eigir þetta. Þetta kom óvart til mín.
Þeir hljóta að hafa snúið tölunum við.
Sjáðu, hér stendur 721 og ég bý í 271. Ég er Bailey Graffman.
Já, varst það ekki þú sem leið yfir um daginn?
-Í Wallmans. Ég var þar. -Ó, já.
Þú ert þessi skrýtna með verðmiðann á enninu.
Bíddu, ég er með svolítið handa þér.
Það lá við hliðina á þér. Ég opnaði það til að leita að skilríkjum.
Svo þú stalst veskinu mínu?
Þetta er næstum eins og takk, bara öðruvísi.
Ég held ég hafi átt meira en 4 dollara.
Heldurðu virkilega að ég myndi stela peningunum?
Ég opnaði það bara til að leita að skilríkjum.
Ókei? Og fann engin. Það var skólamynd og aum mynd af kettlingi.
Jæja, hvað er í þínu?
Starfsmannaskírteini frá Wallmans og leyfi til að hjóla?
Afsakið mig, ég fæ æfingaleyfi í næstu viku og...
Hvað ertu gömul, 10?
-Tólf. -Skiptir engu máli.
Jú, þegar ég var 10 átti ég ekki iPod.
En þú svöl. Hvað ertu að hlusta á, Topplög Stubbanna?
Þú vaktir hana. Takk.
Hlýtur að vera fúlt.
-Hvað? -Að þurfa að passa á frídaginn.
Af hverju ertu að vinna þar?
Mig vantar peninga fyrir myndatökugræjum.
Þegar ég fór loksins að leita að vinnu var Wallmans...
Af hverju er ég að segja þér þetta? Ertu ekk sein?
Eiginlega ekki.
Þú virðist eiga slatta nú þegar.
-Ertu að búa til mynd? -Eiginlega óð.
-Til hvers? -Lífs þögullar örvæntingar.
Hallærislegustu tilvistar mannsins.
-Heillandi. Kannski þig vanti aðstoð. -Kannski ekki.
Þú þyrftir ekkert að borga mér. Ég gæti borið græjurnar.
Hæ, elskan.
Fyrirgefðu að ég er sein.
Hver er vinkona þín?
-Hún er ekki vink... -Bailey, Bailey Graffman.
Jæja, ég verð að fara.
Sjáumst, Tibby.
Þarna ertu.
-Hæ. -Hey.
Við ættum að spila tennis á morgun.
-Í alvöru? -Já.
-Í fyrramálið? -Já.
Ertu tilbúinn, gamli? Heldurðu að hnén á þér þoli þetta?
-Geturðu tekið á móti uppgjöfinni? -Ég held það, pabbi.
-Viltu veðja? -Ég skal veðja.
-Elskan? -Já.
Ég þarf að hitta veisluþjónustuna. Geturðu kíkt á leikinn hjá Paul?
Auðvitað.
Ja, hann er ótrúlegur fótboltamaður.
Við stoppum bara örstutt, ókei?
-Það er á leiðinni. -Já. Já, ókei.
-Hey. -Hvað segirðu?
Fínt. Ég hélt ekki að þitt lið ætti að æfa fyrr en seinna í dag.
Það er rétt. Ég kom bara til að skoða samkeppnina.
Nú, þú ert að horfa á hana.
Þú ert ansi sjálfsörugg, er það ekki?
Þegar ég veit hvað ég vil.
Þú hefur hann!
Niður völlinn! Niður völlinn!
Hvað er þetta?
Framlenging! Allt í lagi!
-Framlenging, já. -Hvern átt þú?
Paul, Paul Rodman.
Svo þú ert pabbi gulldrengsins. Hann er góður.
-Já, hann er það. -Al!
Ókei. Senda!
Senda, Vreeland!
Núna!
Já, gott skot.
Við erum óverðugar! Við erum óverðugar!
Skipta! Vreeland, þú kemur út!
Þetta er æfingaleikur, Vreeland, eins og í æfingu.
Allir í liðinu þurfa að fá boltann.
Við vitum öll að þú ert stjarna. Við skiljum það.
Geymdu þetta fyrir úrslitaleikinn.
-Hver er næst, Deanna? -Katie, nú þú.
Ókei, Katie, áfram, áfram!
Sama plan!
Flott! Stattu upp, Wendy! Náðu! Já!
Það sprakk leiðsla á hótelinu þar sem við giftum okkur.
-Það er allt á floti. -Viðgerðirnar taka mánuði.
Ó, Guð, þessi staður var svo fullkominn.
Ég finn aldrei annan stað í tíma.
Við finnum stað.
Það var leitt.
Lydia fékk aldrei alvöru brúðkaup.
Pabbi dó rétt fyrir fyrra brúðkaupið, og...
Svona nú, komum okkur heim. Við finnum út úr þessu.
Hey, Paul, langar þig að spila tennis við Carmen?
Gott skot, Paul.
-Hvað? -Lydia þarfnast mín, vina.
Þetta er tækifæri fyrir ykkur að kynnast.
Dad, Paul talar ekki.
Já, hann er svolítið feiminn.
Drífðu þig. Þetta verður gaman.
-Við spilum á morgun, ókei? -Ókei.
Ó, Guð, er í lagi með þig?
Hjálpi mér! Ertu í lagi?
Fyrirgefðu. Fyrirgefðu!
Það er að bólgna. Fyrirgefðu.
-Skiptir engu. -Við skulum hætta.
Ég er hvort eð er orðin þreytt.
-Kalimera, Lena. -Nei. Ég hélt.. Ég...
Hér er skyrtan þín. Takk aftur.
Lena, bíddu.
Ég var að fara út. Viltu koma með?
Nei, ég ætti ekki einu sinni að vera hér.
Sögðu þau þér frá?
Finnst þér þetta fyndið? Afar okkar og ömmur hatast.
Þú þekktir nafnið mitt. Af hverju sagðirðu ekkert?
Af því þrætur gamalla manna koma okkur ekkert við.
Ekki eru þeir að rífast yfir engu. Um hvað snýst málið?
Það sama og allt hér:
Peninga og fisk.
Afi minn segir afa þinn svindla á sér.
Afi þinn segir afa minn
selja sér fisk sem gerði allan veitingastaðinn veikan.
Hvað er satt?
Sannleikurinn er að þetta er fallegur dagur og...
Af hverju ætti hitt að skipta máli?
Af því það gerir það.
Tibby.
Tibby, ég fékk aðra kvörtun um að þú afhendir ekki kvittun.
-Þetta er annað brot og... -Þú verður að draga af laununum.
Einmitt.
Og, klæðaburðarreglur banna ótvírætt gallabuxur.
Frábært.
Hvað ertu að gera við dótið mitt?
Mamma þín lét mig fá það. Ég sagðist vera aðstoðarmaður þinn.
-Þú hvað? Bíddu... -Henni fannst það góð hugmynd.
Ókei, þú virðist ágætis krakki.
Nei, þú virðist algjörlega óþolandi. Ég á mína eigin vini.
Þrjá bestu vini. Þó þær hafi skilið mig eftir eina í sumar,
-þá vantar mig ekki nýja vini. -Ekki mig heldur.
Mig langar bara að fræðast um kvikmyndagerð.
Svo held ég ég hafi fundið gott viðfangsefni.
Hann heitir Brian McBrian, konungur "Drekabælisins."
Mér skilst hann hafi slegið öll met sem til eru.
Hann er pottþétt ekki hallærislegur,
en ég hélt hann væri góð andstæða við aumingjana í myndinni.
Farðu að setja upp.
Stattu við hliðina á honum.
Segðust vera aðdáandi, að þú fylgist með honum.
-Einmitt. -Og rúlla.
Tölvuleikjatöframenn eru fastagestir í flestum verslunum.
Brian McBrian er fastagestur hér.
"Drekabælið," segir hann köllun sína.
Jæja, Brian, ertu mikið hér?
Stundum allan daginn.
Svo þú vilt frekar eyða tíma hér á Quick Mart,
heldur en í raunverulega heiminum?
Ja, kannski honum finnist heimurinn í "Drekabæli" áhugaverðari.
Segðu okkur frá honum, Brian.
Ja...
Já, þú ert Dirk hinn djarfi,
og árið er 1305 e.Kr.
Takmarkið er að bjarga Daphne prinsessu,
en drekinn Svið, gætir hennar.
Fyrsti salurinn er Snákaherbergið.
-Sjáðu, snákar koma niður úr þakinu. -Í alvöru?
Þú færð ekki einu sinni að sjá drekann fyrr en í sal 23!
Já!
-Áfram, áfram! -Já!
Hraðar! Hraðar! Áfram! Hann er beint fyrir aftan!
-Áfram, áfram! -Já, ég næ honum.
-Sjáið þetta, tilbúnar? -Hlauptu hratt!
Ó, spólan hlýtur að vera búin.
Hvað með afganginn af viðtalinu?
Ja, við getum bara komið aftur á morgun.
-Ef það er í lagi þín vegna. -Já.
Er allt í lagi með þig?
Er hún að tala spænsku?
-Ó, er það í lagi? -Ó, auðvitað! Auðvitað.
Það bara skilur hana enginn, elskan.
Láttu ekki svona, pabbi, þú veist það er ekki satt.
Þau mamma töluðu alltaf spænsku saman.
Sérstaklega ef þau vildu vera væmin
-og vildu ekki að ég skildi það. -Vá, er klukkan 9?
-En ég skildi þau alveg. -Ég verð að borga veisluþjónustunni.
Carmen, þú trúir þessu ekki.
Við ákváðum að hafa brúðkaupið hérna heima.
Með stórri veislu í garðinum.
Dansað undir stjörnunum. Það verður fullkomið.
Hvar er Paul?
-Ó, hann átti tíma. -Á spítalanum?
Af hverju segirðu það?
Við vorum að spila tennis um daginn, og ég lamdi hann, óvart, en...
-Nei, nei. Hann er í lagi. -Allt í lagi.
-Hann bara... -Hann þurfti að gera svolítið.
Já.
-Pabbi, pabbi, pabbi. -Já.
Hvað er að gerast?
Hvar er Paul eiginlega?
Hann er í Atlanta, vinan.
Að heimsækja pabba sinn. Hann er á stofnun.
Hann er drykkjusjúklingur.
Paul fer með rútunni þangað einu sinni í mánuði.
Krista neitar að hitta hann.
Hún er ekki tilbúin til þess.
Lydia vill ekki koma henni í uppnám með því,
svo við segjum bara að Paul sé í burtu yfir daginn.
Ókei.
Natasha.
Olivia.
Bridget.
Polly.
-Janna. -Ó, tappar!
Það var fallegt, mamma.
-Jo! -Jæja, velkomin í búðirnar.
Diana.
Hljómar eins og þú skemmtir þér vel. Allt í góðu heima.
Sakna þín, þinn pabbi
Sjampó. Mjög, mjög hagnýtt.
Hamborgarar.
Heyrðuð þið? Við fáum loksins frí á laugardegi.
Hallelúja. Getur einhver sagt "Cantina"?
Hey, hvar er Cantinan?
Ég veit ekki. Einhvers staðar upp með veginum. Af hverju?
Hann vill að ég fari.
Hvað þá?
Hann vill að ég fari.
Af hverju segir hann það beint fyrir framan mig?
Þetta er uppáhaldið mitt.
Þegar hann tekur sénsinn og skýtur úr slöngvunni.
Bailey, þegiðu, ég er að leita að einhverju nothæfu hérna.
Bara einhverju.
Hvað var í pakkanum?
Bara...
Bara þessar buxur þarna.
Ég deili þeim með vinkonum mínum yfir sumarið.
Þessar?
-Hvað er svona frábært við þessar buxur? -Ekkert.
Þær bara passa okkur öllum fullkomlega.
Í alvöru?
Hvernig ætli þær passi mér.
Ef ske kynni að þú leyfðir mér að máta þær.
-Eins og t.d. núna. -Gerðu það sem þú vilt.
Ég þarf smá þögn.
Tibby?
Þú þarft að taka barnið!
Elsku Carma-poochie-ay, ég skrifa þetta á pósthúsinu,
og þessi hraðsending kostar meira en ég fæ á tveimur tímum í Wallmans,
svo það er eins gott að buxurnar berist þér á morgun.
Hér erum við á týpísku horni í Bethesda,
þar sem kynslóðir ungs framkvæmdafólks hefur sannað að:
"Þegar lífið lætur þig fá sítrónur, býrðu til límónaði."
Svo spurningin sem brennur á mér,
er hvort þetta sé ferskt eða úr dufti?
-Skiptir það máli ef það er gott? -Leyfðu mér að spyrja.
Því miður gerðist ekkert mikilvægt
meðan ég var í buxunum.
Ég hellti niður Sprite,
og yfirmaðurinn minn aumi ásakaði mig um að afhenda ekki kvittun.
-Afhentir ekki kvittun. -Á hans tungumáli
þýðir það að ég gleymdi að afhenda afrifu.
Vitið þið, ég las að Bill Gates
hafi selt límónaði þegar hann var yngri.
-Þú veist það ekki, það er... -Jú, víst. Ég las það í blaði.
-Hvar lastu það? -Í blaði.
Þess utan er það eina sem ég fékk út úr buxunum
krakkinn sem kom með þær, algjörlega óþolandi frekjuormur,
sem hefur fest sig við hliðina á mér.
Hún er bara þreytt. Hún hefur verið þarna lengi, allan daginn.
Hvað er hún að gera þarna? Segðu mér.
-Bara hugsa. Skipuleggja. -Hún reynir að láta sér vaxa heila.
Því miður er ekki hægt að hraðsenda 12 ára krakka.
Og ég óska ykkur alls hins besta í þessu verki.
FFAMSENT Á: 2411 COVEY COURT, SUMMERSVILLE, SC
FYRIRGEFIÐ ENDURPAKKAÐ Í ATLANTA
Hey. Hey þarna, svefnpurrka.
Hey, Carmen.
-Vinan, komdu á fætur. -Hæ.
Hæ þarna. Góðan dag.
Fyrirgefðu að ég vakti þig,
en ég var að spá hvort Maria mætti taka lökin.
-Maria? -Já, ráðskonan.
Ég sagði henni að þú svæfir yfirleitt frameftir,
en ég held hún hafi ekki skilið mig.
Hún talar ekki mjög góða ensku.
Ókei, einmitt.
Gæti ég... Ég þvæ bara mín eigin lök.
Nei, nei, nei. Engin kjánalæti.
Maria getur alveg þvegið þau, ekkert mál.
-Lydia, það er alveg... -Þetta er fallegur dagur.
-Þú ættir ekki að vera að þvo. -Það er alls ekkert mál.
Ég geri það hvort eð er sjálf.
Ég geri þetta alltaf. Ég er vön því. Fólk þvær lök sí og æ.
Ókei.
Hefurðu verið hér lengi?
Kostos. Hvað ert þú að gera hér?
Þetta er fiskmarkaður.
Hér sel ég fiskinn minn.
Einmitt.
En þú vissir það, er það ekki?
Afsakaðu?
Lena, það situr enginn nálægt illa lyktandi fiski
nema hún sé að bíða eftir einhverjum.
Ja, ég veit ekki um hvað þú ert að tala.
Ég kom bara til að teikna þessa gömlu kirkju.
Má ég?
Ja, það... Hún er ekki tilbúin.
-Þú sagðist ekki vera listamaður. -Ég er það ekki.
Lena, víst.
Foreldrar mínir giftust í þessari kirkju
áður en þau fóru til Bandaríkjanna.
Af hverju komu þau aftur til Grikklands?
Þau gerðu það ekki.
Þau dóu í bílslysi
þegar ég var 12 ára.
Ég kom aftur til að búa hjá afa mínum.
Mér þykir það leitt.
Af hverju vildirðu teikna hana?
Ég veit það ekki.
Ég var hrifin af því við fyrstu sýn
virðist hún yfirgefin, og svo...
En svo sér maður að það er þess vegna sem hún er enn falleg.
Hún er fullkomin í einmanaleikanum.
Sérðu?
Lena Kaligaris,
þú ert listamaður.
Og þú ættir að klára þetta.
Ja, kannski seinna.
Ég verð að drífa mig.
-Ef amma og afi sjá mig myndu... -Myndu þau hvað?
Ertu virkilega hrædd við þau?
Eða er það eitthvað annað?
Hvað áttu við?
-Þú þekkir mig ekki einu sinni. -Ég er að reyna það.
Eða sérðu það ekki?
Það er rétt hjá honum, Car. Ég er hrædd.
Hluti af mér vill hleypa honum inn,
en svo finn ég að ég set upp múra,
og ég skil ekki af hverju.
Kannski er það það sem ég tek mest eftir hjá Kostos.
Þrátt fyrir allt sem hann hefur gengið í gegnum,
getur hann litið á tilveruna á svo einfaldan hátt.
Ég hef aldrei kynnst svona trú.
Það gerir mig svo sorgmædda, að fólk eins og Kostos og Bridget,
sem hefur misst allt,
geti verið opið fyrir ást,
meðan ég, sem hef ekkert misst, er það ekki.
Hún er hjá lækninum.
-Hver? -Litla stelpan í næsta húsi.
Ég veit ekki af hverju. Ég hélt það ætti að hætta meðferð.
-Meðferð? -Hún er með hvítblæði.
Það fannst fyrir tveimur árum, greyið litla.
Er þetta hún?
Já.
Hvað er þetta?
-Þetta er mamma mín! -Mamma þín?
Komum.
Hæ.
Hvað ertu að gera hér? Þú átt ekki að vera hér.
Ég er ekki að drekka.
En ég geri það kannski ef þú dansar ekki við mig.
Bridget.
Ég get þetta ekki.
Ég get þetta ekki, fyrirgefðu.
-Er það svona blátt? -Nei, alls ekki.
Alls ekki?
Þetta er fótbremsan.
Þú sleppir henni mjög hægt.
Mjög hægt.
Slakaðu á. Allt í lagi.
Ekki gleyma að stýra. Þetta er fínt.
Passaðu þig á asnanum. Enginn asni.
Jæja, Roberta, hvað finnst þér skemmtilegast við að vinna í Wallmans?
Það borgar reikningana. Að minnsta kosti flesta.
Ég vinn líka hlutastarf í sælgætisbúðinni á móti.
Þar er svona
blandari, til að setja bragðefni,
og þegar mér leiðist geri ég tilraunir.
Tilraunir? En frábært.
-Hérna. Fyrirgefðu að ég er sein. -Allt í lagi.
Hvað kom best út?
Ja, ég veit ekki...
Ó, það var ein um daginn, sem varð svo góð.
Það voru sykurhnetur, bláber, og kex.
Meiriháttar. Þú veist Baskin-Robbins?
Þeir ráða ísvísindamenn,
til að finna upp þrjú ný brögð á mánuði.
-Í alvöru? -Já.
Veistu hver væri frábær í svoleiðis?
Þú.
Heldurðu það?
Hjálpi mér! Ég verð að vinna. Duncan fær kast.
Sjáumst seinna.
Fyrirgefðu.
-Ég veit þér er illa við að ég gjammi inn í. -Allt í lagi.
Ég ætlaði ekki að eyðileggja viðtalið.
Það er allt í lagi. Þú varst góð.
Hver sagði þér?
Sagði mér hvað?
-Þú komst að því. -Við höfum tíma í eitt viðtal enn.
Það heitir hvítblæði.
Já, og mig langar með þér.
En býðurðu mér bara af því þú vorkennir mér?
Ég veit það ekki.
Kannski.
Ókei.
Við földum hann bara og þá er hann fullkominn.
-Þú ert svo falleg. -Hann er æðislegur mamma.
Carmen?
Carmen, þú ert næst, elskan.
Afsakaðu?
-Ég lít út eins og dræsa. -Hjálpi mér.
Ég er viss um að Barbara getur gert eitthvað fyrir þig.
Komdu hérna.
Jæja, látum okkur sjá.
Við þurfum að víkka hann hér.
Einmitt, einmitt. Töluvert.
Vonandi getum við fundið meira efni.
Og þetta... Ja, það þarf að taka til hendinni.
Reyndar held ég að það væri betra að byrja frá grunni.
Ókei, gott.
-Má ég fara úr? -Auðvitað. Sjálfsagt, elskan.
Barbara, fyrirgefðu.
Ég vissi ekki að pabba hennar skeikaði svona um stærðina.
Yfirleitt virkar gróf frumgerð til að byrja með,
-en í þessu tilviki... -Gætum við notað lífstykki fyrir hana?
-Já, það dregur saman. -Einmitt, en fallegt.
Þetta er brúðkaup, svo ég vil að allt sé í stíl.
-Ég meina, mun hún líta út eins og Krista? -Pottþétt.
Veistu, engar áhyggjur.
Við lögum faldinn hjá Kristu
og byrjum frá grunni á hinum.
Carmen.
Alveg rétt, hin heitir Carmen.
Carmen.
Veistu hvað? Gleymdu bara kjólnum.
Við getum bara sagt öllum að Carmen sé frá Puerto Rico.
Og þér datt ekki í hug að hún gæti verið öðruvísi í laginu.
Eða að ólíkt þér og dóttur þinni, sé hún með rass,
sem klæðskerinn átti ekki nóg efni til að þekja.
Eða, segðu þeim bara að það sé engin Carmen.
Carmen er ekki til.
Carmen, vinan. Carmen!
Einn, tveir, þrír!
Jæja, dömur, tími til að kalla á riddaraliðið.
Við tryggðum okkur pláss í umspilinu, svo við verðum að hressa okkur við.
Wendy og Karen á miðjuna, Bridget í vörn.
-Ha? -Þú heyrðir þetta.
Ég vil ekki sjá þig fara fram yfir miðju, skilið?
Kæra Lena, ég öskraði í tíu mínútur eftir að ég fékk bréfið.
Svo þú fannst einn sætan eftir allt saman?
Já, ég líka. Hann heitir Eric.
Og sagði ég þér að hann er þjálfari og er á algjöru bannsvæði?
En sama er mér.
Ég hef aldrei viljað neitt jafn mikið.
Ég er enn að bíða eftir buxunum frá Carma-poochie-ay.
En í millitíðinni set ég alla mína orku í fótboltann,
þó það virðist bara koma mér í meira klandur.
Hvað skal ég segja? Ég er heltekin.
Og eins og við vitum, þá eru helteknar stúlkur ekki ábyrgar fyrir gjörðum sínum.
Senda, Vreeland!
Hæ.
Sá þig horfa á mig spila í dag. Hvað fannst þér?
Ég held ég hefi aldrei séð neinn
svona ákafan,
nokkru sinni.
Ja, ég var kannski með smá stæla fyrir þig.
-Bara smá? -Já.
Nei.
Veistu, það er meira en það.
Ég er skíthræddur við þig.
"Einbeitt, allt að því ófyrirleitin."
Ha?
Það sagði skólasálfræðingurinn um mig.
Eftir að mamma dó fannst einhverjum kennaranna
þurfa að láta meta mig, eða eitthvað.
Svo ég hitti þennan gaur.
Ég talaði og hann skrifaði.
Ég hef aldrei sagt neinum það áður.
Ókei, Bridget.
Nei, ekki segja neitt.
Ekki núna, ókei?
Hey, komdu, ég skal keppa við þig.
Gjörðu svo vel.
-Ertu með lykil, vinan? -Nei.
-Það virðist enginn vera heima. -Þau eru sennilega að leita að mér.
-En þetta verður allt í lagi. -Allt í lagi.
Þetta er mjög gott.
Hæ, þetta er Tibby. Hér er bípið. Vonandi kanntu á það.
Tib, þetta er ég, Carmen. Ég er að koma heim.
Það klikkaði allt, og ég sprakk. Mér er alveg sama, og...
Ég er bara búin að fá nóg, get ekki verið hér,
svo ég hringdi í þig af því ég vissi að þú...
Vissi að þú myndir skilja.
Veistu hvað mér finnst best við stjörnurnar?
Maður horfir á þær, allar þarna uppi,
og maður veit að það hlýtur að vera til meira en...
Lífið?
Það hlýtur að vera.
Ertu hrædd?
Ekki við að deyja, þannig.
Ég er bara hrædd við tímann.
Að ég hafi ekki nóg af honum.
Tíma til að komast að því hver ég á að vera,
og finna minn stað í heiminum áður en ég þarf að yfirgefa hann.
Ég er hrædd við það sem ég missi af.
Hvað?
Ekkert.
Bridget lýsir allt upp. Hún gerir allt skemmtilegt.
Og Carmen er snillingur, en hún veit það ekki.
Og Tibby...
Ja, Tibby gengur í sínum eigin takti.
Ég öfunda hana svolítið.
Af hverju?
Nú, af því hún veit hver hún er.
Veist þú það ekki?
Ég veit það ekki.
Ég held ég viti hver ég vil vera.
Það sem þú sagðir um daginn, að ég væri hrædd?
Ja, það er erfitt að útskýra.
Alla mína ævi hefur fólk
séð mig á vissan hátt.
Og ég... Ég get ekki...
-Nei, það er í lagi. Ég skil. -Er það?
Já.
Sumir sýna fegurð sína
af því þeir vilja að veröldin sjái hana.
Aðrir reyna að fela fegurð sína,
af því þeir vilja að heimurinn sjái eitthvað annað.
Og hvað sérð þú?
Allt.
Kæra Bridget,
ég var víst að blekkja mig með því að halda að þegar buxurnar kæmu
yrði allt miklu betra.
Ég kenni þeim auðvitað ekki um, en...
Ég vona bara að þær færi þér meiri gæfu en mér.
Og meira en það, Bé, að þær færi þér visku.
Ég veit það hljómar fúlt,
en af nýfenginni reynslu veit ég
að svolítil almenn skynsemi er ekki svo slæm, Bé.
Farðu vel með þær. Elska þig, Carmen.
Pabbi þinn hringdi.
Hann vildi vita hvort þú hefðir komist örugg heim.
Mér þykir þetta svo leitt. Ég vissi að þetta myndi gerast.
Mamma, gerðu það.
Nú veistu af hverju ég var svo hrædd við að þú færir þangað.
-Ég vil ekki segja ég sagði það, en... -Ekki gera það.
-Daginn. -Sefurðu aldrei?
-Til hvers? -Þetta var að koma til þín.
Ó, Guð, þær eru loksins komnar.
Hvað er komið?
Vitið það hvað þetta þýðir?
-Að þú ert að faðma gallabuxur? -Ekki bara gallabuxur.
Þær láta hlutina gerast.
Frábært.
Mér fannst ég vera í furðufuglasýningunni "Ljóskuland."
Og gettu hver var furðufuglinn?
-Það var örugglega ekki svo slæmt. -Víst. Það var hryllingur.
Ókei, Paul, hann talar ekki. Hann sagði ekki orð.
Og Krista, hún er þessi hressa litla
martröð.
Og hún og mamma hennar, þær eru sólskinstvíburar á spítti,
nema þegar eitthvað kom upp á með brúðkaupið.
Af því, Tibby, ég held það hafi ekki einar einustu samræður
snúist um annað en blóm eða forréttamatseðil,
eða gestalista, eða borðdúka, eða...
Þær voru örugglega bara spenntar.
Nei, Tib, geturðu þóst standa með mér?
Þetta snýst ekki um það, Car.
Það er til margt verra en að pabbi þinn gifti sig.
Já, hann hefði getað gert þetta betur...
Tibby, hann gerði ekki neitt.
-Segðu honum það. -Af hverju þarf ég þess?
Þú þarft ekki að henda grjóti í hann heldur.
Ég henti ekki í hann, ég henti í þau!
Þau eru vandamálið, Tibby. Þau eyðilögðu allt.
Af hverju ertu með þennan hræsnisfyrirlestur
um að koma vel fram við fólk,
þegar þú gengur um og öskrar: "til fjandans með heiminn"
af því það er auðveldara en að finna til?
Ég held hún hafi verið of lengi í sólinni.
Örugglega.
Kannski ég fari í göngutúr og fái mér ferskt loft.
Geturðu ekki verið aðra viku?
Tímarnir byrja á mánudag. Ég verð að fara.
Ég bara...
Mér finnst...
Ég veit.
Mér líka.
Ég elska þig, Lena.
Hvað ertu að gera? Stopp!
-Lena! -Kostos!
Lena!
Hann gerir þig fulla.
Það var ekkert! Við vorum bara að dansa!
Þú lofaðir mér. Merkir það ekkert fyrir þig?
Þýðir það ekkert að særa þá
sem þykir vænt um þig?
Kallarðu það ekkert?
Fyrirgefðu.
Í þessu lífi
er fjölskyldan verðmætasta gjöfin sem okkur er gefin.
Sú heilagasta.
Ef þú snýrð baki við henni,
þá hefurðu misst allt.
Það gerðist alveg eins og ég ímyndaði mér.
Af hverju líður mér svona, Lena?
Hvernig getur eitthvað sem á að fullkomna mann,
skilið mann eftir svona tóman?
Ég vildi bara óska að ég gæti talað við mömmu.
Ég þarfnast hennar,
og það skelfir mig.
Mamma, ég sagðist ekki geta passað. Við Bailey eigum að taka viðtal...
Bailey er á spítalanum, vinan. Mamma hennar hringdi.
Henni líður illa.
Það er Bethesda Memorial. Ég reyndi að hringja.
-Komdu, ég skal skutla þér til hennar. -Það er í lagi, ég...
Ég fer bara ef ég hef tíma.
En, ég meina, ef þú ert að skjóta íkorna, eða eitthvað...
Ég er reið við pabba minn.
Af hverju er svona erfitt að segja þetta, Tibby?
Ég á ekkert erfitt með að vera reið við þig.
Ég hef tekið eftir því.
Fyrirgefðu.
Fyrirgefðu, Tibby. Það var ljótt sem ég sagði.
Það var hræðilegt og mér þykir það leitt.
Það er kannski auðveldara að reiðast fólki sem maður treystir.
Af hverju? Af hverju það?
Af því þú veist að það elskar þig alveg sama hvað.
Ja, mamma þín sagði mér frá Bailey vinkonu þinni.
Já. Bailey.
Já, hún er ekki beint vinkona.
Ja, þú veist... Ég meina, já...
Jú, pínu. En þú veist, hún er 12 ára.
Í bréfunum hljómaði hún...
Hún gerir mann geðveikan.
Við vorum að taka viðtöl? Tala við fólk
og hún stökk bara inn í og fór að spyrja fólk.
Að spyrja fólk um líf þess,
eins og hún sé að reyna að kynnast þeim.
Nú, verður í lagi með hana?
Ég veit það ekki.
Lena Kaligaris?
Papou.
Ég þarf að segja svolítið við þig.
Þú getur þóst skilja mig ekki en ég veit þú gerir það.
Fólk hefur alltaf sagt við mig að ég líkist Yia Yia,
að ég hafi andlitið hennar og brosið,
en það sem enginn sér er það,
að það er annar hluti af mér sem er alveg eins og þú.
Þögull og þrjóskur og hræddur við að sýna of mikið.
Og svo hitti ég einhvern sem breytti öllu,
og hann sýndi mér að ég gat tekið áhættu, þó það væri bara örstutt.
Lena...
Þú upplifðir það sama einu sinni, þegar þú hittir Yia Yia.
Og þú hættir öllu fyrir það.
Það var þitt tækifæri, Papou. Og nú vil ég fá að eiga mitt.
Farðu.
Kostos!
Ég hélt ég myndi aldrei sjá þig aftur.
Ég elska þig.
Hvað passar í þennan kassa?
Ég kem strax aftur.
Halló?
Pabbi, þetta er Carmen.
Ég er feginn að þú hringdir.
-Ég bara... Ég vildi... -Það er allt í lagi. Þú þarft ekki...
Þú þarft ekki að biðjast afsökunar. Þú varst í uppnámi. Ég skil.
Nei, pabbi, þú skilur ekki.
Það er bara málið, þú hefur aldrei skilið,
af því ég hef aldrei getað sagt þér það.
-Sagt mér hvað? -Að ég er reið við þig, pabbi.
Allt þetta. Með þig og Lydiu og krakkana...
Það er mér að kenna.
Ég hefði átt að segja þér frá þeim fyrr, fyrirgefðu.
Já, og þú hefðir átt að vara mig við, en það er meira.
Það er að þú fannst þér nýja fjölskyldu
og mér finnst ég vera utangarðs og ekki tilheyra þér lengur.
Eins og þú hafir skipt mér og mömmu út fyrir eitthvað sem þér fannst betra
og mig langar að vita af hverju. Skammastu þín fyrir mig?
Skammastu þín?
Segðu mér það, pabbi, hvað gerði ég af mér?
Af hverju fórstu? Af hverju þurftirðu að fara?
Og sagðir mér svo að við yrðum nánari?
En það gerðist aldrei.
Af hverju heimsækir Paul pabba sinn, drykkjusjúklinginn, mánaðarlega
en þú heimsækir mig bara tvisvar á ári?
Og ég veit... Þú virðist svo sæll með að vera pabbi Pauls og Kristu,
en þú hafðir aldrei tíma til að vera pabbi minn.
Mér þykir það leitt.
Mér þykir það svo leitt.
Ég vildi að það væri nóg, pabbi.
Hvar er litla vinkona þín núna?
Ég var farin að venjast henni.
Fyrir tveimur vikum sá hún að mér leið illa
og spurði hvort ég vildi spjalla.
Hún er svolítið sérstök, er það ekki?
Kæra Tibby, hjarta mitt er of fullt til að skrifa um það núna.
Og þú munt aldrei trúa mér,
en ég held að buxurnar hafi fært mér þetta.
Þetta var rétt hjá okkur, Tibby. Buxurnar eru göldróttar.
Og ég veit þær færa þér töfra ef þú leyfir þeim það.
Öll mín ást, Lena.
HUGREKKI
BROS KLÚBBURINN
AFMÆLISDAGAR VIKUNNAR: LEAH HETJA VIKUNNAR: CHUCK
Tími til kominn að þú mættir.
Hvað er þetta?
Þetta er "Drekabælið."
Brian kom við í gær og lét mig fá það.
Hann sagði að þetta væri ekki jafn gott og alvöru kassinn,
en ég get allavegana æft mig.
Hann hjálpaði mér að ná á 10. stig,
þar sem setið er um kastalann.
Það er flott.
Hann er fínn gaur, Brian.
Já, hann er það.
Já, maður, þú hafðir rétt fyrir þér og ég rangt, en ég...
Ég hef rangt fyrir mér um flesta, svo...
Það sem skiptir máli er
að þú skiptir alltaf um skoðun á þeim.
Ég kom með svolítið handa þér.
Gallabuxurnar.
Já. Ég var að fá þær aftur. Frá Lenu.
-Sem er á Grikklandi? -Já.
Hún sagði að við hefðum haft rétt fyrir okkur og þær væru göldróttar, og...
Ja, ég veit ekki alveg, en ég þekki Lenu
og ef hún segir það, þá hlýtur það
að vera satt.
Svo ég var að spá hvort þú vildir ekki hafa þær um stund.
-En þær pössuðu mér ekki, manstu? -Já, ég veit.
Ég veit, en það skiptir ekki öllu máli. Skilurðu?
Það skiptir ekkert máli.
Þú verður að taka þær, Bailey.
Ókei? Þú verður að leyfa þeim að hjálpa þér.
Gerðu það.
Ég veit að þú ert þreytt, ókei, en þú mátt ekki gefast upp.
Þessar buxur munu færa þér kraftaverk.
Þú bara... Þú verður að trúa.
En, Tibby,
þessar buxur hafa þegar fært mér töfra.
Þær sendu mig til þín.
Ég vil að þú gerir svolítið fyrir mig.
Hvað?
Kláraðu myndina þína.
Af hverju?
Af því þú getur það.
Halló?
Ó, nei.
Ég skal láta hana vita.
Ég málaði pallinn.
Eigum við að fara á Marios að fagna heimkomunni?
Kannski seinna, pabbi. Ég er þreytt eftir ferðalagið.
Hey, þetta er ég, Bailey.
Þú þarft ekki að nota þetta í myndina þína, eða neitt.
Þó svo, þegar ég hugsa um það,
þá er ég aumingi fyrir að láta líða yfir mig í Wallmans.
En, auðvitað
ert þú það líka fyrir að vera með verðmiða á enninu.
Veistu, ég er ekki viss, Tibby.
Kannski er sannleikurinn sá að það er aumingi í okkur öllum?
Hamingjan felst ekki í því að lífið sé fullkomið.
Kannski hún felist í því að tengja saman alla litlu hlutina,
eins og að vera í þessum buxum,
eða komast á annað stig í "Drekabæli,"
og láta þá skipta meira máli en leiðinlegu hlutina.
Kannski komumst við bara í gegnum þá,
og getum ekki beðið um meira.
-Halló? -Carmen, þetta er Lena.
Ég þarf að ræða svolítið við þig.
Svararðu ekki í símann lengur?
-Carmen, ég hef bara ekki tíma... -Tib, Bridget þarfnast okkar.
-Tib, Guð. Opnaðu bara -Ég er að reyna það.
Ég sagði þér að lyktin af ruslfæði myndi vekja hana.
Við buðum sjálfum okkur í gistingu.
-En þú virðist þegar vera sofandi. -Já.
Ég er svo þreytt.
Nú, þá ættirðu að tala við okkur.
Svo að við
getum lagað það.
Þetta er hin fullkomna pitsa.
-Það er beikonið. -Ólífurnar.
-Beikon. -Þið tvær, í alvöru.
-Maggie. Hvað...? -Hey, Maggie.
Maggie, nei!
Veistu hver hefði dýrkað þessa pitsu, Bé? Mamma þín.
Já.
Ég man þegar hún ákvað að baka pitsu sjálf.
Hún vaknað alltaf glorsoltin eftir köstin.
Ég sat í eldhúsinu að læra
og hún gekk bara inn
og fór að búa þetta til.
Ég veit ekki hvort það mátti kalla það pitsu.
Það var frekar allt innihald ísskápsins á kringlóttri skorpu.
Og það klikkaðasta var að við borðuðum það.
Auðvitað.
Við borðuðum hvern einasta bita á tíu mínútum.
Já.
Og við hlógum allan tímann.
Það var frábært.
Ég man að ég hugsaði að kannski yrðu ekki fleiri slæm köst.
Kannski yrði hún svona hamingjusöm að eilífu.
Það er allt í lagi að sakna hennar, Bé.
Þó það sé erfitt að vera sorgmædd yfir því,
heldurðu ekki að það væri erfiðara að vera það ekki?
Þú skilur þetta ekki.
Bridge...
Ég get það ekki.
Það er of sárt.
-Ég veit. -Nei, þú veist það ekki.
Mig langar að líða vel, vera hamingjusöm og finnast ég á lífi.
Af því
ef mér finnst ég vera lifandi
þá er ekki eins og hún sé dáin.
Og ef ég er ekki sorgmædd,
þá sannar það að ég sé ekki eins og hún.
Bé, þú þarft ekki að sanna það fyrir neinum.
Þú hefur styrk sem mamma þín hafði aldrei.
Þó hún hefði gjarnan viljað, þá fann hún hann aldrei.
Já, og þú átt líka svolítið annað.
Hvað?
Þú átt okkur.
Og við ætlum ekki að leyfa þér að fara neitt, ókei?
Takk.
Komdu hérna.
Komdu aftur.
Bæ.
Sakna þín líka.
Ekki núna, Maggie.
Maggie!
Maggie! Daginn.
Komdu aftur hingað, núna! Ég meina það!
Maggie. Afsakið mig.
Mags!
Fyrirgefið.
Maggie.
Týndirðu þessum?
Já, ég held það.
Takk.
Hvað ertu að gera hér?
Ég var eiginlega að leita að þér.
Já, við búum á Hobart Place, ekki Street.
-Það er ruglandi. -Já, það myndi duga. Það myndi duga.
-Svo ég er á leiðinni aftur í Columbia. -Það er ekki í nágrenninu.
Nei, ekki beinlínis.
Ég vildi bara segja að það sem gerðist okkar á milli
var mér að kenna.
Að kenna?
Ekki þannig. Ég bar ábyrgðina. Ég hefði átt að vita betur. Það er bara...
Ég sagði þér ekki beinlínis að hægja á þér.
Málið er
að ég vildi þetta á röngum forsendum.
Og allt það sem ég var að reyna að flýja
greip mig þeim mun fyrr fyrir vikið.
En erum við vinir?
Ókei, vinir.
Þegar þú verður 20 ára
og ert fótboltastjarna við risaháskóla,
með milljón gaura á eftir þér,
viltu lofa að gefa mér séns.
Samþykkt.
Allt í lagi.
-Takk. -Farðu vel með þig.
Sömuleiðis.
Þetta er ansi tilkomumikið.
-Ó... -Je...
Ó, Guð minn góður, Lena, sjá þig.
Þið eruð allar hérna.
-Ég saknaði þín svo mikið. -Ég trúi þér ekki.
Bé, fyrirgefðu.
Ég reyndi að koma fyrr þegar ég fann bréfið frá þér.
-Fyrirgefurðu mér? -Fyrirgef? Hvað meinarðu?
Ég var ekki viss um að þú yrðir hér.
Ég hélt þú hefðir skipt um skoðun um brúðkaupið.
Neibb.
-Við ákváðum að skipta fyrir hana. -Já, hvernig líst þér á ferðalag?
-Hvað eruð þið að segja? -Komdu.
-Hvað? Nei. Nei. -Komdu, þú verður.
Pabbi þinn er að gifta sig. Það er mikilvægt að þú mætir.
Ef það er svona mikilvægt ætti pabbi að segja það sjálfur.
Kannski hann sé enn að jafna sig eftir síðasta samtal ykkar.
-Ég er ekki viss um að þetta hjálpi. -Foreldrar gera mistök.
-Þeir gera það best. Langbest. -Okkur ber að sjá hluti sem þeim yfirsjást.
-Hann hendir mér úr brúðkaupinu. -Nei.
-Þetta er allt of hástemmt. -Við styðjum þig þá í því.
Hvað skiljið þið ekki? Ég fer ekki.
Af hverju skilurðu ekki að þú ferð?
Svo þetta er útsýnið úr glugganum mínum.
-En fallegt. -Og þetta er asnar frænda míns.
Þetta er George og George yngri.
Afi minn og amma, caldera.
-Skítt með caldera. Ég vil sjá strákinn. -Hvar er strákurinn?
Ég laumast inn þegar athöfnin hefst.
Vitið þið, caldera er efsti hluti eldfjalls.
-Ókei, Lena, í alvöru. -Við förum strax eftir athöfnina.
-Sjáðu. Sætur. -Guð minn góður. Lena.
Ég veit. Er hann ekki dásamlegur?
-Ég meinti að þú héldir á fiski -Ó, veistu hvað?
Bannað að ráðast á bílstjórann.
En má múta bílstjóranum til að fara aftur heim?
Með hverju? Það vann engin í sumar nema Tibby.
Hey, ég hef raðað í mína síðustu hillu í Wallmans, takk kærlega.
Þýðir þetta að við getum brennt vestið með viðhöfn?
Nei, Duncan tók reyndar vestið, en ég er með nafnspjaldið.
Getum við brennt það?
Hey, hvernig varð ömurleikamyndin?
Hún þróaðist reyndar í annað en ég bjóst við, svo...
Hvað á hún að heita?
Bailey.
Velkomin til Virginíu
Velkomin til NORÐUR KARÓLÍNU
Velkomin til Suður Karólínu
Hilltop Café Þar sem pæin frægu eiga heima
Carmabelle, komdu, við verðum seinar.
Salerni konur
Hvað er hún að gera?
Carmen?
Ég skipti um skoðu, stelpur. Ég get þetta ekki.
-Jú, víst. -Nei, Lena, ég get það ekki.
-Carmen? -Hvað?
Carmen, viltu koma út.
Ég lofa því að það verður allt í lagi.
Bé, hvernig veistu það?
Út af því sem ég held á.
Farðu í þær. Þær gera þig hugrakka.
Bé, ég get ekki farið í gallabuxum í brúðkaup.
Svo er vikan þín ekki liðin.
Nú, regla númer 11:
Í neyðartilvikum
fara buxurnar beint til þeirrar systur sem þarfnast þeirra,
sama hvernig stundataflan er.
-Bé, það er engin regla númer 11. -Mér finnst hún eiga að vera til.
Og ég vísa til hennar núna.
-Mér finnst þetta góð regla. -Já.
Ætlarðu sjálf í þær eða þurfum við að klæða þig í?
Kæru vinir,
við erum hér saman komin, fyrir framan Guð og menn,
til að fagna sameiningu þessa manns og þessarar konu
í heilögu hjónabandi.
Fyrirgefðu... Bíddu aðeins við. Fyrirgefðu.
Það er mikilvægur fjölskyldumeðlimur
sem ætti að vera hérna uppi með okkur.
Dóttir mín.
Carmen.
Pabbi, ég er ekki klædd, ég...
Ég þarfnast þín.
Fyrirgefðu.
-Ég verð að gifta mig. -Ókei.
Fyrirgefðu.
Þú getur haldið áfram.
Kæru vinir,
við erum hér saman komin, fyrir framan Guð og menn,
til að fagna sameiningu þessa manns og þessarar konu
í heilögu hjónabandi.
Það eru engar skyldur á jörðu sætari eða ljúfari en þær...
Það væri auðvelt að segja að buxurnar hafi breytt öllu þetta sumar.
En þegar litið er aftur núna,
held ég að líf okkar hafi breyst af því þau þurftu þess,
og raunverulegu töfrarnir við buxurnar hafi verið að vera vitni að því
og að tengja okkur saman
þegar ekkert virtist geta orðið eins aftur.
Sumt yrði það aldrei.
En við vissum að sama hversu langt við færum á okkar eigin ferðum...
Einhvern veginn myndum við alltaf rata til hinna aftur.
Og þannig kæmumst við í gegnum allt.
Fyrir okkur. Þeim sem við vorum og þeim sem við erum.
Og þeim sem við verðum.
Fyrir buxunum.
Og systralaginu.
Og þessu augnabliki og því sem eftir er ævinnar.
Saman og sundur.
bálskotin í KOSTOS
Bailey var hér